ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

جهت دریافت رایگان آخرین تورها از طریق ایمیل یا پیامک عضو شوید.

Background Patterns

Background Images


میدان سرخ RED SQUARE

سرخ در فرهنگ مردم روسیه به معنای زیبا است و کلمه ­ی سرخ این میان اشتباهاً به کمونیست­ ها و یا آجرهای سرخ دیوارهای کرملین نسبت داده می شود.میدان سرخ که از مشهورترین میدان های جهان است، قلب شهر مسکو و نماد کشور روسیه به شمار می رود. مشخصاتش چنین ثبت شده است: طول 695 متر و عرض 13 متر.معمار مشهور ژوزف بویوف (1834- 1784) یکی از استادان برجسته کلاسیک روسی نیمه­ ی دوم قرن نوزدهم در طراحی و بازسازی میدان سرخ و بازار آن نقش اساسی داشت. در سال­ های بعد از انقلاب اکتبر، میدان سرخ اهمیت بیشتری پیدا کرد، زیرا از یک سو آرامگاه لنین در آن­جا ساخته شد و از سوی دیگر رژه­های ارتش سرخ و راهپیمایی­های میلیونی مردم در آن انجام می شد.امروزه میدان سرخ بیش از جنبه ­ی سیاسی، وجه تفریحی و تاریخی دارد. در این میدان، جهانگردان می­ توانند از کلیسای قدیمی و زیبای واسیلی مقدس، موزه­ ی انقلاب، موزه ­ی لنین و هم­چنین آرامگاه لنین بازدید نمایند.

بازارچه موسوم به گوم  در مجاورت این میدان قرار دارد که از گران­ترین بازار های مسکو به شمار می رود.

 


میدان سرخ
میدان سرخ

بالشوی تئاتر BOLSHOI THEATRE

بالشوی­ تئاتر مسکو در جهان مشهور است و علاقه ­مندان در هر نقطه ای از جهان، مشتاق بازدید آن هستند. این تئاتر تاریخچه ای طولانی دارد. کار عملی گروه جدید تئاتر مسکو در ژوئن 1776 آغاز شد. از قضا، اولین شب نمایش به دلیل بی­توجهی کارمندان، آتش سوزی مهیبی در تئاتر رخ داد و طی چند ساعت ساختمان آن کاملاً خاکستر گردید.ساختمان جدید در سه طبقه، طی مدت 5 ماه با کمک های مالی دولتی بنا گردید. این ساختمان به کوچه­ی پتروفسکی ختم می شد که به همین سبب، نام تئاتر پتروفسکی را به خود گرفت. تئاتر پتروفسکی در 30 دسامبر 1780 گشایش یافت و در سال 1787، سالن بزرگ بالماسکه نیز به آن اضافه شد که 40 متر قطر داشت. این سالن حدود دو هزار نفر ظرفیت داشت. بعدازظهر روز هشتم اکتبر 1805 تئاتر برای دومین بار آتش گرفت و خسارات جبران ناپذیری به آن وارد شد.تئاتر پتروفسکی تعمیر آن شتاب گرفته و سرانجام در روز 13 آوریل 1808 رسماً افتتاح شد. تئاتر در سال 1812 در آتش جنگ با ناپلئون نابود شد و در ماه می 1816 کار بر روی طرح جدید شهر مسکو به پایان رسید روز 17 ژانویه­ی 1825 ساختمان جدید تئاتر پتروفسکی افتتاح شد. مسئولیت معماری ساختمان تئاتر جدید به عهده­ی معمار مشهور ژوزف بویوف (استاد برجسته کلاسیک روسی در نیمه قرن نوزدهم) گذاشته شد. سالن تماشاچیان سه هزار نفر گنجایش داشت. صحنه دو پرده داشت، یکی پرده­ی جلو و یکی هم دور که با ستاره ها و اشکال نجومی 12 ماه سال آراسته شده بود. عظمت تئاتر هر کسی را به حیرت وا می­داشت. این تئاتر که بعد از تئاتر میلان بزرگ­ترین تئاتر اروپا به شمار می­رفت به نام تئاتر بزرگ پتروفسکی (بالشوی پتروفسکی) نامیده شد.11 مارس 1853 به دلایل نامعلوم آتشی عظیم با شعله­ های وحشتناک، بالشوی­ تئاتر را در بر­گرفت. شعله­­ های سرکش، در یک چشم به­م زدن همه چیز را به خاکستر تبدیل کرد .کافوس بازسازی بالشوی تئاتر را به عهده گرفت که ارتفاع، وسعت پرده و دیگر بخش ها افزایش داد؛ به نحوی که به بزرگ ترین تئاتر دنیا مبدل شد. آخرین نمایشنامه در بالشوی تئاتر سلطنتی در 28 فوریه 1917 بر روی صحنه رفت و با به قدرت رسیدن کمونیست ها تعطیل شد. دو سال پس از انقلاب رهبران تئاتر در 12 اکتبر 1919 جلسه ای را تشکیل و در آن موضوع تعطیل نمودن تئاترهای مسکو را طرح کردند که با اکثریت آرا تایید شد. از جمله بالشوی­ تئاتر نیز تعطیل شد.

 

تئاتر بالشوی
تئاتر بالشوی

خیابان آربات ARBAT STREET

خیابان آربات که در حقیقت شامل دو خیابان قدیمی و جدید است، یکی از محله های مورد بازدید جهانگردان و خرید مسکو به شمار می رود. این خیابان در بدو پیدایش در حاشیه­ ی شهر و محل استقرار کاروان های تجاری از کشورهای مشرق زمین بود. از آن ­جا که ارابه های تجاری در این مکان مستقر می ­شدند، به عقیده ­ی برخی کلمه­ ی آربات از ارابه مشتق شده است.آربات قدیم فروشگاه های متعدد صنایع دستی و یادگارهای روسیه را دارد. این خیابان در روزهای یکشنبه محل تجمع گروه  ­های نمایشی نوازندگان، آکروبات ها و غیره است که هزاران نفر از آن بازدید می­ کنند. خانه-موزه ی الکساندر پوشکین در این خیابان قرار دارد. همچنین به مناسبت دویستمین سالگرد تولد این شاعر نامدار، مجسمه ای از وی و همسرش در آربات نصب شد. آربات جدید که تقریباً به موازات آربات قدیم ساخته شده است، دارای فروشگاه­های متعدد امروزی است که جهانگردان می­ توانند از آن­ها وسایل مورد نیاز خود را از خوراک و پوشاک گرفته تا دوربین عکاسی و فیلم تهیه کنند.

 

خیابان آربات
خیابان آربات

آسمان خراش های هفتگانه Seven sky scrapers

یکی دیگر از جاذبه ­های مسکو، سبک معماری خاص آن است. هرچند در نگاه اول این گونه به نظر می­ رسد که نوعی همسانی در سبک وجود دارد، ولی با کمی دقت با تنوع سبک ها مواجه می شویم. این تنوع به اندازه­ای است که می ­توان مسکو را کانون انواع سبک های معماری به شمار آورد. معماری مسکو گذشته از بعد ساختمان سازی، از ابعاد دیگر نیز قابل توجه است.برجسته ترین و شاخص ترین سبک معماری مسکو را می توان در ساختمان های آسمان خراش های هفت گانه ای مشاهده نمود که نظر هر بیننده ای را به خود جلب می نماید. نمای این ساختمان ها به ویژه در شب که با نورپردازی ویژه ای می درخشند، جلوه ی زیبایی به شهر می بخشند.در سال 1947 شورای وزیران اتحاد شوروی طرح جامع شهرسازی برای شوروی را به تصویب رساند. در این طرح ساخت هفت بنای با عظمت برای مسکو درنظر گرفته شده بود که بین 26 تا 32 طبقه ارتفاع داشتند. در طراحی این ساختمان ها معماری قدیمی روسیه به ویژه ساخت کرملین مورد توجه قرار گرفته بود.محل مورد نظر برای ساخت این بناها، هفت تپه ای بودند که مسکو بر روی آن ها بنا شده است.این هفت ساختمان بین سال های 1948 تا 1957 توسط بیش از 10 هزار مهندس، بنا و کارگر از جمله جمعی از زندانیان، ساخته و مورد بهره برداری قرار گرفت.این ساختمان ها عبارتند از : ساختمان وزارت امور خارجه، دانشگاه دولتی مسکو، هتل لنینگراد، هتل اوکراین، ساختمان اداری و مسکونی مرتبط با وزارت راه و ترابری، دو ساختمان مسکونی در خیابان کاتلنیچسکایا و میدان کودریتسکایا.وزارت امور خارجه در میدان اسمولنسکایا (مترو اسمولنسکایا، انتهای خیابان آربات قدیم) بین سال های 1952-1948 ساخته شد.دانشگاه دولتی مسکو در تپه های وارابیف بین سال های 1953-1949 ساخته شده که بلندترین نقطه­ی مسکو به شمار می­ر ود. بلندی این نقطه از دلایل ساخت دانشگاه در آن­جا بود (علم باید بالاترین جایگاه را داشته باشد). این ساختمان شبیه­ترین ساختمان به کاخ شوراها بود. دانشگاه دولتی مسکو توسط معماران سرآمد زمان خود از جمله یافن و رودنف طراحی و ساخته شد. ساختمان دانشگاه دولتی مسکو 235 متر ارتفاع دارد.

 

آسمان خراش های هفتگانه
آسمان خراش های هفتگانه

شاه توپ TSAR CANNON

در سال 1586 و زمان سلطنت ایوان مخوف توسط آندری چوخوف برای ایجاد رعب و وحشت در دل دشمنان ساخته شد. طول این توپ 5/84 متر و وزن آن 40 تن می باشد. قرار بود این توپ عظیم برای تیراندازی به صورت خوشه ای استفاده گردد، اما هیچ گاه نیاز به استفاده از آن احساس نشد. در حال حاضر این توپ و گلوله های آن جنبه ی تزئینی دارند.

 

شاه توپ مسکو
شاه توپ مسکو

شاه زنگ TSAR BELL

یک ناقوس با وزن 200 تن، ارتفاع 6/14 متر و قطر 6/6 متر است که در سال 1733- 1725 توسط صنعتگران روسی به نام های ایوان و ماکس ماتورین ساخته شده است. ابتدا برای نصب در یکی از کلیساهای کاخ کرملین درنظر گرفته شده بود. ولی در زمان ساخت، آتش سوزی در کرملین رخ داد و مردمی که درصدد نجات این اثر برآمده بودند، با عجله به این زنگ مقداری آب پاشیدند که در نتیجه قسمتی از این ناقوس با وزن 11 تن از آن جدا شد که هنوز هم این تکه در کنار زنگ قابل مشاهده است.

 

شاه زنگ مسکو
شاه زنگ مسکو

سیرک قدیمی مسکو (سیرک نیکولین)Nikulin’s circus 

سیرک قدیمی مسکو که در مرکز شهر قرار دارد، از سال 1880 فعالیت خود را آغاز نمود. ساختمان جدید آن بین سال های 1989- 1987 بازسازی شد. این سیرک پس از فوت نیکولین (کمدین بزرگ روسیه) که از هنرمندان این سیرک به شمار می رفت به اسم او نام گذاری شد. قیمت بلیت سیرک مسکو از 250 تا 3000 روبل بسته به محل استقرارصندلی نسبت به صحنه نمایش متغیر است.

سیرک قدیمی مسکو
سیرک قدیمی مسکو

صومعه ناوادِویچی Novodevichye convent  
صومعه ناوادِویچی در قسمت جنوب غرب رودخانه مسکو واقع است و دارای 16 گنبد درخشان است که آن را میتوان زیباترین صومعه ی شهر نامید. این صومعه در سال 1524 به دستور پرنس واسیلی به مناسبت گرامیداشت پیروزی نیرو های روس در سال 1514 بر نیروهای لهستان و لیتوانی برای بازپس گیری شهر اسمولنسک (شهری در جنوب مسکو) بنا شد. صومعه یک محل محبوب برای خانمهای اشراف زاده به حساب میآمد که معمولاً سالهای آخر عمرشان را در آنجا میگذراندند. از این صومعه برای زندانی کردن اشرافزادگان شورشگر استفاده میکردند. قبرستان صومعه یکی از معتبرترین قبرستانهای مسکو بعد از دیوار کرملین است. 

آرامستان ناوادِویچی Novodevichye 
در این محل افراد سرشناس دفن شده اند و نکته جالب وجود مجسمه متوفیان سر مزارشان است. در برخی منابع این آرامستان را پلی به گذشته روسیه می‌نامند، زیرا از ابتدای قرن بیستم افراد سرشناس بسیاری در اینجا دفن شده‌اند؛ همچون گوگول (طنزپرداز)، چخوف (نویسنده سرشناس)، برتلس (دانشمند ایران‌شناس روس)، سرگئی آیزنشتاین (کارگردان)، ماکارنکو (روانشناس)، توپولف (مهندس طراح هواپیما)، بلیایف (فضانورد)، تیتف (فضانورد)، نیکیتا خروشچف (رییس جمهور سابق شوروی)، بوریس یلتسین (اولین رییس‌جمهور روسیه فدرال)، زویا (دختر پارتیزان، قهرمان روسیه در جنگ جهانی دوم)، همسر و پسر استالین، همسر گورباچف، بسیاری از نویسندگان، هنرپیشه‌ها، دانشمندان، و سیاستمداران روس و بسیاری دیگر. در حال حاضر این گورستان ٧٠٠٠ قبر دارد که از این بین ٢٣٠ نفر لقب «قهرمان اتحاد شوروی» را دارند که بالاترین لقب در آن رژیم بوده است.
این آرامستان را مى‌توان موزه‌ای استثنایى، بى‌نظیر و غیر سرپوشیده نامید که در آن آثار برجسته تجسمى وجود دارد. بر مزار هر یک از این مشاهیر - برحسب شخصیت اجتماعی او - مجسمه یا نمادی نصب شده که کار هنرمندان برجسته شوروى نظیر نیکلاى آندریف ایوان شادر، وراموخین، سرگئى مرکویروف، زینوى واسیلینسکى، و غیره است. برخی از مشاهیری که در اینجا دفن‌اند به ملیت‌های دیگر تعلق دارند، از جمله ناظم حکمت (شاعر ترک) و ابولقاسم لاهوتی کرمانشاهی (شاعر و فعال سیاسی ایران دوره مشروطه)

صومعه و آرامستان ناوادویچی
صومعه و آرامستان ناوادویچی

موزه ی جنگ جهانی دوم و پارک پیروزی/MUSEUM OF THE SECOND WORLD WAR & VICTORY PARK

در میان جنگ­ هایی که در تاریخ روسیه وجود دارد، حمله­ ی ناپلئون و نیروهای آلمان نازی از اهمیت ویژه­ای برخوردار است. مردم روسیه به منظور تجلیل از فرماندهان و نیروهای نظامی که برای دفاع از روسیه مبارزه نمودند، بناها و نمادهای یادبود بسیاری را ایجاد نموده اند. شاخص ­ترین آن ها در مسکو، طاق پیروزی در محوطه­ی پارک پیروزی است که به نشانه­ ی غلبه­ ی نیروهای نظامی روسیه در سال 1812 میلادی بر سپاه ناپلئون ساخته شده و دیگری موزه­ ی جنگ جهانی دوم است که به یاد جنگ آوران شوروی در جنگ علیه آلمان نازی در سال 1983 تا 1995 میلادی در بنایی بسیار مجلل و زیبا ساخته شد.در تاریخ 23 فوریه­ ی 1958 در محل امروزی موزه­ ی جنگ، سنگ یادبود گرانیتی نصب شد که روی آن نوشته شده بود: در این مکان بنای یادبودی به مناسبت پیروزی مردم شوروی در جنگ بزرگ میهنی احداث خواهد شد.این موزه در تاریخ 9 می 1995 به مناسبت پنجاهمین سالگرد پیروی ارتش شوروی بر آلمان نازی افتتاح گردید. مساحت کل پارک پیروزی 135 هکتار است که شامل یادمان اصلی پیروزی با ارتفاع 142 متر، موزه ی جنگ جهانی دوم به مساحت 33992 مترمربع و گالری نقاشی موزه ی جنگ با مساحت 3550 مترمربع می باشد. در محوطه­ی پارک، یک مسجد، کلیسا و یک کنیسه به یادبود شهیدان مسلمان، مسیحی و یهودی ساخته شده است.یکی از جالب­ ترین قسمت های موزه، سالن اشک مادر است که در بالای مجسمه­ ی مادر، اثر هنری شیشه­ ای متشکل از 27000000 قطعه کریستال به یادبود 27000000 شهید شوروی در جنگ جهانی دوم نصب گردیده است.هر گوشه ­ی این موزه با طراحی بسیار ماهرانه، تمام صحنه های جنگ را با استفاده از هنرهای تجسمی به گونه ای مجسم می نماید که گویا انسان در صحنه­ی نبرد حضور داشته است.

 

موزه ی جنگ جهانی
موزه ی جنگ جهانی

موزه کیهان نوردی The memorial museum of cosmonautics 
موزه فضانوردی روسیه در 10 آوریل سال 1981 همزمان با بیستمین سالگرد پرتاپ اولین کیهان نورد به فضا افتتاح شد. از آن زمان به بعد، موزه به جمع آوری و نمایش ابزار و ادوات مربوط به دانش فضانوردی می پردازد. در سالن این موزه که به شکل سفینه طراحی شده است وسایل معیشت فضانوردان، انواع تجهیزات فضانوردی و ....وجود دارد. علاوه بر آن، این مکان موزه تاریخ فضانوردی نیز می باشد. در اینجا اسناد و مدارک، عکس، تقویم، دست نوشته های فضانوردان و .... به نمایش گذاشته شده است. در بخش نمایش فیلم این موزه، مستنداتی از مراحل آماده سازی فضانوردان و زندگی آن ها در سفینه ی فضایی برای علاقه مندان پخش می شود.از موارد جالب توجه این موزه دو سگ فضانورد روسی به نام بلکا و استریلکا هستند که بدن آنها در محفظه ای مخصوص در موزه نگاهداری می شود. این دو حیوان اولین موجودات زنده ای هستند که سالم به زمین بازگشتند. البته اولین سگ فضانورد دنیا لایکا نام دارد که در 3 نوامبر سال 1957 با فضاپیمای اسپوتنیک به فضا فرستاده شد. ازدیگر موارد جالب این موزه می توان به ماکت ایستگاه فضانوردی "میر" و ماکت دیگر سفینه های شوروی اشاره نمود.

 

موزه کیهان نوردی
موزه کیهان نوردی
 

مقبره­ ولادمیر لنین LENIN’S MAUSOLEUM

جسد مومیایی­ شده­ ی لنین در پیراهن سفید و کت شلوار مشکی در یک ویترین شیشه ای در سالن مخصوصی با درهای ورودی و خروجی جداگانه در محلی در حاشیه­ ی میدان سرخ که از سنگ گرانیت ساخته شده، قرار دارد. در روز بازدید مردم از یک درب وارد و پس از تماشای جسد که گویی به خواب عمیق فرورفته، از درب دیگر خارج می­ شوند. جسد لنین از سال 1924 و پس از مرگش در این مکان بوده است. تنها مدت کوتاهی در دوره­ ی جنگ جهانی دوم که مسکو تحت بمباران های شدید قرار داشت، به سیبری منتقل شد. بین سال­های 1953 تا 1961 جنازه ­ی مومیایی شده ژوزف استالین هم در کنار جسد لنین قرار گرفت، اما بعدها از آن­جا خارج و در بیرون از مقبره دفن گردید. بالای مقبره­ ی لنین سکویی ساخته شد که در مراسم رسمی، مقامات بلندپایه­ ی شوروی آن­جا می­ ایستادند و در مراسم رژه، مردم یا ارتش را نظاره می­ کردند. در روزهای بازدید تمام راه­ های میدان سرخ بسته می­ شود و گردشگران تنها از یک طرف با صف منظم وارد می­ شوند. صف خیلی آرام حرکت می­ کند و افراد در سکوت کامل باید وارد سالن مقبره شده و بدون توقف، بعد از تماشای جسد لنین از در دیگر خارج  شوند. مسیر خروج بازدیدکنندگان به گونه ای طراحی شده است که از کنار دیوار کرملین و قبر افراد مشهوری مثل برژنف، استالین، دزرژینسکی، جان رید (نویسنده آمریکایی کتاب 10 روزی که دنیا را تکان داد)، یوری گاگارین، مارشال ژوکوف و ایگور کورچاتف بگذرند.

 

مقبره ولادمیر لنین
مقبره ولادمیر لنین

پارک ودنخا VDNKH Park

این نمایشگاه و پارک زیبا و بزرگ در شمال شرقی مسکو و در نزدیکی ایستگاه مترو به همین نام است. حروف (VDNKH) خلاصه ی کلمات روسی نمایشگاه دستاوردهای اقتصادی اتحاد شوروی بود. سالن­های نمایشگاه پس از فروپاشی شوروی در اختیار شرکت های تجاری قرار گرفت.این محل در سال 1939 با عنوان نمایشگاه سراسری کشاورزی گشایش یافت. در دوران جنگ نمایشگاه تعطیل و در سال 1954 یعنی ده سال پس از جنگ مجدداً بازگشایی گردید. در سال 1959 این نمایشگاه از انحصار محصولات کشاورزی خارج و به محصولات تولیدی اختصاص یافت. هر یک از جمهوری های شوروی سابق برای خود سالن مخصوص داشتند. ودنخا دارای ساختمان ها، مجسمه ها و دیگر نمودهای معماری بسیار زیبا است. محوطه ی نمایشگاه آن قدر بزرگ است که تماشای تمام بخش ها در یک روز میسر نیست. دریاچه­ ی مصنوعی، میدان ویژه­ی نمایش و مسابقه ی حیوانات اهلی، چند شهر بازی، گل خانه و غیره از دیگر دیدنی های این محل است. در بسیاری از جشن ها و روزهای شادی در این محل مراسم متعدد برگزار می­شود. امروزه این نمایشگاه به بازاری برای عرضه ی کالا و یا به عبارتی دیگر نمایشگاه دستاوردها و بازار محصولات خارجی و داخلی تبدیل شده است.یکی دیگر از دیدنی های این منطقه مجسمه ­ی بزرگی است که در میدان مجاور ودنخا نصب شده است، که زن دهقان و مرد کارگر روسی را نشان می دهد.این پارک در مجاورت هتل بین­ المللی کاسموز قرار دارد.

 

پارک ودنخا
پارک ودنخا

کلیسای جامع اعلان Cathedral quote                        

کلیسای جامع اعلان ،واقع در نبش سوبوریانا،شامل نمادهای مشهور استاد نقاش یونانی،تئوفانس می باشد. زمان روی زیبایی آنها تاثیری ندارد و حتی تعجب آنهایی را هم که محو تماشای نمادها هستند بر می انگیزد.بسیاری از نقوش دیواری این گالری به دهه 1560 باز می گردد. در میان آنها تسخیر جریکو در ورودی آن قرار دارد،یونس ونهنگ در ضلع شمالی گالری، و درخت مسیح روی سقف قراردارد. دیگر نقوش دیواری فلاسفه باستان مانند ارسطو،پلوتارک،افلاطون،سقراط را تصویر می کشند ودیگران در دست خود طومارهای سخنان قصار خود را نگاه داشته اند.

کلیسای جامع اعلان
کلیسای جامع اعلان

کلیسای عیسی منجی CATHEDRAL OF CHRIST THE SAVIOUR

پس از شکست ناپلئون در جنگ 1812، الکساندر اول تصمیم گرفت به مناسبت این پیروزی کلیسایی بسازد.  قرار بود این بنا در تپه های وارابیف (که امروزه دانشگاه مسکو در آن جا قرار دارد) ساخته شود. ساخت بنا در سال 1826 به فرمان نیکلای اول متوقف و محل جدیدی برای آن درنظر گرفته شد. ساخت کلیسا در 1839 آغاز و در 1883 به پایان رسید. ارتفاع بنا 103/5 متر، قطر بزرگ ترین گنبد آن 25/5 متر و مساحت آن برای پذیرش 10 هزار نفر کافی بود.در سال 1930 استالین تصمیم گرفت که کلیسا از بین برود و به جای آن کاخ شوراها ساخته شود. کاخ شوراها باید مرکز سیاسی و اجتماعی مسکو، کل اتحاد شوروی و نماد عظمت دوران سوسیالیسم می ­شد. طرح ساختمان شامل بنایی به ارتفاع 400 متر بود که در بالای آن مجسمه ای 100 متری از لنین قرار می­ گرفت که همچون مجسمه­ ی آزادی در نیویورک، داخل آن نیز قابل استفاده بود. مطابق طرح باید گرداگرد آن میدان بسیار عظیمی ساخته می ­شد که تمام خیابان های اصلی به آن ختم گردد. 6 ساختمان دیگر در 6 تپه­ ی مسکو ساخته می­ شد که مجموعه ­ی آن­ها و این کاخ، ارگ استالینی را می ساخت تا جانشین ارگ سابق یعنی کرملین شود.کلیسا در دسامبر 1931 به کلی ویران گردید و در اواخر این سال برنامه­ ی ساخت کاخ آغاز شد. اما بنا به دلایل مختلف این کاخ هرگز ساخته نشد. در سال 1937 کار ساخت بنا آغاز شد اما بروز جنگ جهانی دوم کار را به تعویق انداخت و بعد از جنگ، برای ساخت و ساز محل­های مهم تری در پیش بود.با مرگ استالین علاقه به طرح کاخ شورا به کلی در هم ریخت و در محل خاک­برداری گودال بزرگی درست شد که بعداً به استخر تبدیل گشت.در سال­های بعد، با بررسی کارشناسان مبنی بر این که بخار آب حاصل از این استخر به اشیاء موزه­ ی هنری پوشکین که در مجاورت آن قرار داشت صدمه می زند، فکر استفاده از این محل برای کار دیگری قوت گرفت.سقوط حکومت کمونیستی باعث شد که شهرداری مسکو درصدد احیای کلیسای قدیمی برآید. ساخت این کلیسا که دقیقاً از روی بنای قدیمی ساخته شده است، در 1992 مجدداً آغاز گردید و طی چند سال با کمک مالی شهرداری، مؤسسات خیریه و مردم بنا شد و اینک در مراسم مذهبی مورد استفاده قرار می­گیرد.

 

کلیسای عیسی منجی
کلیسای عیسی منجی

 کلیسای واسیلی مقدس CATHEDRAL OF SAINT BASIL

کلیسای واسیلی مقدس که در میدان سرخ واقع است، نماد مسکو به شمار می رود. تصویر این کلیسا که نمای بیرونی آن بیشتر شبیه ساختمان­ های قصه می­ باشد، به­ عنوان نماد مسکو در بیشترین مقالات و کتاب­ هایی که پیرامون این شهر منتشر می شود، وجود دارد.طی صد سال خان­ های قازان مرتباً به مسکو حمله می­ کردند. در زمان ایوان مخوف روابط مسکو و قازان بد شد و ایوان تصمیم گرفت بساط خان را برچیند. تابستان 1552 لشکر 150 هزار نفره ی روس ها به قازان تاخت. پس از محاصره­ ی طولانی شهر، در اول اکتبر 1552 که مصادف با یکی از اعیاد مذهبی (عید پاکروف) بود، هجوم بر ارگ قازان شروع شد. روز بعد روس ها شهر را تصرف کردند. این پدیده یکی از مهم­ترین کارهای دولت مسکو در قرن 16 میلادی محسوب می­ گردد.این کلیسا به علت یادبود پیروزی روس ها بر تاتارها در سال­های 1555 تا 1561 میلادی توسط پاستنیک (معمار بزرگ آن زمان) ساخته شد. در سال 1571 تاتارها دوباره به قصد ویران کردن مسکو به آن­جا لشکر کشیدند که با مقاومت مردم رو­به­ رو شدند. در جریان حمله­ ی لهستانی ­ها و سوئدی­ها، دو نفر به نام­ های منین و پاژارسکی توانستند حمله­ ی آن ها را دفع کنند و امروزه مجسمه­ ی آن­ها مقابل کلیسا مشاهده می­ شود. یک سال پس از انقلاب سال 1917، این کلیسا به عنوان یک اثر هنری از سوی وزارت معارف شناخته و تحت حمایت قرار گرفت و در سال 1923 به عنوان یک سند معماری متعلق به قرون 16 تا 18 به ثبت رسید. طی سال­های بعد تعمیراتی در آن صورت گرفت. از جمله شیروانی های آهنی به مسی تبدیل شد. قریب 32 تن مس در این بازسازی به کار رفت.امروزه کسی نیست که به مسکو سفر کند و از میدان سرخ دیدن نماید، اما در کنار این بنای بسیار زیبا عکسی به یادگار نگیرد.

کلیسای واسیلی مقدس
کلیسای واسیلی مقدس

متروی مسکو Moscow’s Metro 
بی شک مترو شاخص ترین وسیله ی نقلیه ی عمومی مسکو است که روزانه چند میلیون نفر را جابه جا می کند. ساخت مترو در روسیه بر اساس تصویب کنگره کمیته مرکزی حزب کمونیست، در 15 ژوئن سال 1931 آغاز شد. ظرف 4 سال اولین خط مترو به طول کلی 2/11 کیلومتر با 13 ایستگاه و تاسیسات مربوطه تکمیل گردید و 15 می 1935 به بهره برداری رسید. 

متروی مسکو
متروی مسکو

موزه تاریخی دولت State historical museum

این موزه در انتهای ضلع شمالی میدان سرخ واقع شده است.موزه تاریخی دولت مجموعه ای عظیم از دوران پارینه سنگی تا امپراتوری روسیه را در بر میگیرد.ساختمان موزه به اواخر قرن نوزدهم باز می گردد که در نوع خود یک جاذبه گردشگری محسوب می شود.هراتاق دارای سبک یک دوره یا منطقه مختلف می باشد،برخی از این اتاق ها دارای تزیین های بسیار می باشند که کلیساهای قدیم روسیه را به خاطر میآورند.

موزه تاریخی دولت
موزه تاریخی دولت